[xx]น่าจะได้รับรู้ด้วยตัวเองแล้วใช่ไหม
ว่าพี่อยู่ในสภาพแบบใด ทำไมพี่ถึงไม่ไปหา
ทำไมพี่ถึงบอกว่าไม่ให้ติดต่อมา ไม่ให้โทรมา
ไม่มีอะไรที่[xx]จะต้องขอโทษอีกแล้ว
ไม่มีอะไรที่พี่จะให้[xx]ได้อีกแล้ว
ไม่มีอะไรที่พี่จะรับจาก[xx]ได้อีกแล้ว
มันมีแต่จะทำให้เจ็บปวดไปมากกว่านี้อีกเท่านั้น
พี่จะตอบคำถามให้เป็นครั้งสุดท้ายว่า
พี่ไม่อยากจะโกรธจะเกลียดใคร เพราะสักวันหนึ่งก็อาจจะต้องมาพบกันอีก อาจจะต้องมีธุระการงานมาเกี่ยวข้องด้วยกันอีก ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร เมื่อถึงเวลาของมัน ก็จะไม่เหลือความโกรธเคืองอะไรต่อกัน
แต่มีสิ่งเดียวเท่านั้นที่พี่ไม่เคยยกโทษให้ใคร คือ การหักหลังความไว้ใจต่อกัน โดยไม่มีเหตุผลที่ยอมรับได้จริง ๆ อย่างดีที่สุด ก็เพียงทำเป็นไม่สนใจเรื่องที่เกิดขึ้น สิ่งสำคัญอยู่ที่การกระทำหลังจากนั้นเท่านั้น
พี่มีเหตุผลของพี่เองที่จะทำเช่นนั้น [xx]อาจจะเข้าใจ หรืออาจจะไม่จำเป็นต้องเข้าใจ ขึ้นอยู่กับเส้นทางที่[xx]จะเลือกเดิน ว่าจำเป็นจะต้องให้ความสำคัญกับมันเพียงใด
เมสเสจที่พี่จะส่งไปหา[xx] จะบอกให้รู้ว่าพี่ได้รับหนังสือคืนแล้ว
และมันจะเป็นเมสเสจสุดท้ายจากพี่
ตราบใดที่[xx]ยังมีเขาอยู่
ตราบใดที่[xx]ยังติดต่อกับเขาอยู่
เราไม่มีอะไรติดค้างต่อกัน
ความสัมพันธ์ใด ๆ ที่มีนั้นขอให้เป็นเพียงความทรงจำ
เป็นคนคนหนึ่งที่ผ่านมาโดยไม่รู้จักกัน
พี่[yy]คนนั้นไม่มีให้[xx]โทรมาหาอีกแล้ว
ลาก่อนครับ
เก้าเดือนกับสองวัน
ที่เราได้พบกัน
